OPPOsite

Oppositr nr 2

Strategie trickstera w praktyce artysty
i kuratora

Mihaela-Lucia Ion / Projekt kuratorski: dialog między widzem i artystą

W epoce globalizacji sztuki, artysta musi postrzegać siebie jako jednostkę obdarzoną unkatową podmiotowością (Oroveanu, 2000). Sztuka aktualna jest częścią szeroko rozumianej współczesności i ma swój udział w transformacji przestrzeni publicznej. Zgodnie z twierdzeniem Arthura Danto (1996) złożoność systemu dzieł sztuki polega na mozliwości porównywania dzieł, mimo iż każde z osobna posiada swoją indywidualną wartość. Porównanie jest jednak możliwe w momencie gdy dzieła sztuki współdzielą cechy stylistyczne lub techniczne. Warunek ten pozwala na oszacowanie pracy jako mniej lub bardziej wartościowej, odpowiednio do jakości jaką mogą mieć pozostałe realizacje. Zdarza się, że w sytuacji zetknięcia dzieła sztuki z publiką, nie jest ono postrzegane jako samoznaczący, odrębny obiekt, będący rezultatem wyobraźni artysty. W swoim artykule chciałabym uchwycić problem rozumienia dzieł sztuki przez odbiorcę; a także ukazać w jaki sposób artysta może pomóc w nazwiązywaniu dialogu między zwyczajnym widzem a artystyczną koncepcją.

tłum. Małgorzata Micuła